Laatste weken voor de Kerst

Het is de laatste weken best druk geweest op de uni en zoals eerder gezegd, ben ik echt heel blij dat ik het grootste deel van mijn bezoek in het eerste blok had gepland. De drie vakken die ik dit blok volg hadden veel meer leesstof dan de vakken van het vorige blok en dat was wel weer even aanpoten. Dat is eigenlijk wel prima, want zo kom ik tenminste weer in het ritme van de de UvA. Er staan daar namelijk nog een scriptie en twee keuzevakken op me te wachten!

Gelukkig heb ik naast een druk huiswerkschema ook nog wel tijd voor wat leuke dingen tussendoor. Op 6 december leegde ik de brievenbus hier en kwam ik erachter dat ik een pakje had gekregen. Ik verwachtte eigenlijk niets dus ik maakte het met verbazing open. Wat bleek nou: Sinterklaas had ter ore gekregen dat ik deze maanden tijdelijk verbleef in het hoge noorden. Het pakje bevatte het boek The little book of Lykke, geschreven door Meik Wiking die eerder het boek The little book of Hygge schreef. Dat vond ik een erg leuke verrassing en daarvoor wil ik Sinterklaas toch nog wel even bedanken.

Een paar dagen later mocht ik me voor het eerste hier in Zweden in mijn pak hijsen. Ik was namelijk door de Nederlandse ambassade in Kopenhagen uitgenodigd, samen met een hoop andere Nederlandse studenten, om naar een receptie te komen op het Nederlandse marineschip Tromp die een paar dagen in de haven van Kopenhagen lag. Dit was een erg bijzondere ervaring en ook best wel spannend om voor het eerst bij zo’n officiële bijeenkomst aanwezig te mogen zijn. Onder andere de Nederlandse ambassadeur van Zweden en allerlei vertegenwoordigers van verschillende Nederlands-Scandinavische verenigingen waren aanwezig. Tijdens deze drie uur durende receptie heb ik met een aantal andere Nederlandse en Zweedse studenten gesproken die aanwezig waren, maar ook met een aantal mensen die op het schip werkten. Het was erg interessant om te horen hoe het leven op een marineschip is en wat men allemaal doet.

Na deze leuke ervaring ging ik nog even met een groepje het centrum van Kopenhagen in naar een club waar een VIP-lounge voor ons was gereserveerd. Ik was nog nooit in de Deense hoofdstad uit geweest, maar het was zeer de moeite waard. Helaas was ik zelf best wel moe omdat ik een lange dag op de uni had gehad. Ik bleef daarom zelf niet zo lang, maar ik had in de dagen daarna nog wel een paar mensen gesproken die het erg naar hun zin hebben gehad die avond.

De terugweg verliep iets anders dan ik gehoopt had. Het was erg koud en ik moest nog best een tijdje wachten op de trein terug naar Lund. Daarom besloot ik maar om van station naar station te hoppen met sprinters die vaker gingen. Ik moest toch eerst naar Kopenhagen centraal om een kaartje te kopen terug naar Lund. Eenmaal daar, moest ik nog een halfuur wachten, maar er zou wel een trein gaan naar het vliegveld naar Kopenhagen en daar zou ik dan even moeten wachten op de trein naar Lund. Zo zou ik steeds in de warme trein zitten en kortere periodes in de kou hoeven te wachten.

Zoals ik net al zei, verliep de reis echter iets anders dan ik had gehoopt. Toen ik namelijk op het vliegveld van Kopenhagen de trein instapte, duurde het heel lang voordat deze vertrok. Zelfs na twintig minuten vertraging kwam er maar geen beweging in de trein. Toen werden we zonder verdere uitleg gevraagd om de trein te verlaten, maar ook de conductrice wist eigenlijk niet wat er nou precies aan de hand was. Ik had inmiddels de laatste bus in Lund al gemist, dus ik wist dat het voor mij toch wel lopen werd en maakte me in eerste instantie dus niet zo druk. Ware het niet dat ik er vervolgens achter kwam dat de eerstvolgende trein een uur later pas ging!

Ik moest dus een zeer ruime tijd doorbrengen op het vliegveld van Kopenhagen. Toen ik daar stond, was het een uur of 2 ’s nachts. En alle winkeltjes waren natuurlijk al lang gesloten en bij de Burger King en de enige kiosk die nog open was, stonden gigantische rijen. Ik kon het wachten dus ook niet even verzachten met een warme hamburger of een pølse med brød.

Enfin, een kleine tweeëneenhalf uur later was ik weer in Lund. Gelukkig reed er nog een bus die stopte bij een halte die relatief dicht bij mijn appartement was. Daarom hoefde ik niet het hele stuk van het station naar huis te lopen, maar was het maar een stukje van tien minuutjes lopen vanaf die bushalte.

De dag erna kon ik echter niet heel lang uitslapen, want ik moest nog even naar de Systembolag om wat biertjes te halen voor een corridorfeest diezelfde avond. De Systembolag gaat op zaterdag namelijk al om 15 uur dicht.

Het corridorfeest was aan de andere kant van de stad en ik wist niet hoe laat ik het ging maken, dus besloot ik met de fiets te gaan. Ik wilde namelijk niet dat hele stuk hoeven lopen als ik de laatste bus zou missen. Ik was nog nooit bij die corridor geweest en dus moest ik af en toe even stoppen om op Google Maps te kijken waar ik heen moest. Het zou volgens Google een stukje van 20 minuten zijn, maar na een half uur had ik het juiste adres pas gevonden en daar was het feest al in volle gang bezig.

Nou is het zo dat ik er in de eerste week van mijn Erasmusperiode al achter kwam dat er ontzettend veel Nederlanders in Lund zaten. Tot op dit moment heb ik die echter voor grootste deel weten te vermijden. Ik wilde namelijk zoveel mogelijk met internationale studenten, maar vooral met Zweden om gaan hier. Ik kwam er echter op dit feestje al snel achter waarom ik ze zo makkelijk wist te ontwijken. Ze bleken namelijk bijna allemaal hier te wonen! In een appartementencomplex die zover weggestopt zat in die hoek van Lund, dat je echt moeite moest doen om van het bestaan af te weten.

Het was een erg gezellig feestje en ik heb er met veel mensen gekletst: Zweden, Duitsers, Nederlanders, eigenlijk alle nationaliteiten door elkaar. Heel laat heb ik het echter niet gemaakt, maar op het moment dat ik besloot om weg te gaan (rond 1 uur), was het feestje voor het grootste gedeelte wel gedaan. Dus dat kwam goed uit.

De week die volgde, was mijn laatste week met colleges en die week daarna moest ik nog twee groepspresentaties geven. Deze presentaties werden echter niet echt beoordeeld, maar waren wel verplicht om te doen. Ik gebruikte deze dan ook om mijn presentatievaardigheden te oefenen, want dat blijft toch altijd wel een dingetje bij mij. Helemaal nu ik het niet in het Nederlands kon doen, maar in het Engels en Zweeds.

In de week voor de presentaties had ik mijn eerste take-home tentamen mee gekregen (van het vak Världens Språk/Talen van de wereld) en dat was gelijk een pittige. Dit tentamen bestond uit drie vragen, waarbij de eerste vraag een essayvraag was die ongeveer drie pagina’s moest bestrijken. Vraag twee was een vraag waarbij het antwoord ongeveer een pagina lang moest zijn en de derde vraag bestond uit vijf deelvragen die allen ongeveer een kwart A4’tje lang moesten zijn. Dit zijn natuurlijk geen harde grenzen, maar meer richtlijnen. Hetgeen niet betekende dat het er makkelijker op werd. Ik hoopte eigenlijk om dit take-home tentamen te kunnen afmaken voordat ik weer terug zou gaan naar Nederland voor de kerst, maar ik moest nog even zien of me dat ook zou gaan lukken. Ik kreeg namelijk naast dit tentamen nog een tweede take-home tentamen op voor mijn andere vak Språkinlärning hos barn och vuxna (taalverwerving bij kinderen en volwassenen). Ten slotte moest ik ook nog even zien te leren voor een tentamen voor mijn laatste vak Historia, samhälle och kultur i Danmark (Geschiedenis, samenleving en cultuur in Denemarken). De deadlines voor beide essays staan op begin januari en dan heb ik ook het tentamen.

Tussen alle feestjes en tentamens door is het overigens ook eindelijk gaan sneeuwen in Lund! Er is niet zo veel sneeuw gevallen als bij mijn klasgenoten in Stockholm, zelf niet zo veel als in Nederland (met code rood) en het bleef ook niet heel lang liggen, maar toch: er was eindelijk sneeuw. Een Erasmusperiode in Zweden zonder sneeuw is toch niet helemaal hoe het hoort te zijn lijkt me. En hoewel ik vlak na de jaarwisseling naar Umeå (Noord-Zweden) zou gaan waar aan sneeuw geen gebrek is, was het toch wel leuk dat het daarvoor hier ook nog even heeft gesneeuwd.

Reacties zijn gesloten.