Arjan

De tweede periode was inmiddels al een paar weken bezig en ik moet zeggen: Pluim voor mezelf voor de planning van het bezoek in de eerste periode! Ik heb nu namelijk drie vakken en niet alleen dat zorgt voor meer werkdruk. Deze vakken hebben ook een grotere hoeveelheid aan leesstof dan de vorige vakken die ik had.

Daarom was het een zeer welkome onderbreking dat Arjan op 23 november langskwam. Op de grens van 23 naar 24 november is dat dan, want rond halftwaalf ´s avonds arriveerde hij met de Öresundståg op Lund Central. Daar haalde ik hem op en gingen we gezamenlijk met de bus terug. De bus had er alleen niet heel erg veel zin in en liet dus vrij lang op zich wachten. Met een kwartier vertraging konden we eindelijk een bus instappen en waren we een kleine tien minuten later bij mij thuis. Daar maakten we het toch nog later dan verwacht, want we gingen pas rond een uurtje of twee slapen.

De volgende dag ging de wekker om negen uur, maar na een paar keer snoozen gingen we er pas uit. Nadat we enige tijd later weer helemaal fris en fruitig waren, besloten we om het centrum van Lund te gaan verkennen. Daar heb ik de leuke dingetjes laten zien, zoals de Playotek, de Domkyrka, mijn favoriete boekwinkel Akademi Bokhandeln en de Espresso House. De botanische tuin bezichtigen had eigenlijk geen zin aangezien het er toch kaal zou zijn rond deze tijd. Achteraf kom ik erachter dat we niet naar Drottens Kyrkoruin zijn geweest… Jelle, pannenkoek!

Het weer was een beetje tegenvallend en dus gingen we na de koffie weer terug naar mijn appartement. Daar gingen we even chillen, eten koken en daarna een allemachtig lang spelletje Carcassonne spelen. Omdat we met zijn twee waren en veel uitbreidingen gebruikten, duurde het spel erg lang en verdienden we beide erg veel punten. Uiteindelijk won Arjan met over de driehonderd punten! Ikzelf deed het ook niet verkeerd met over de tweehonderdvijftig punten! Maar tja, baas boven baas he.

Ondertussen had ik een mailtje gekregen van mijn lerares IJslands met het resultaat van het tentamen dat ik een paar weken eerder had gemaakt. Ik had wederom een VG, välgodkänd (voldoende goed), gehaald en ik was weer blij verrast. Ik vond het tentamen niet moeilijk, maar het duurde erg lang en dat deed me twijfelen of ik geen fouten was gaan maken door de moeheid. Blijkbaar niet, want ik had een zeer goede beoordeling gekregen!

Zaterdags gingen we naar Malmö en daar begonnen we met een busritje naar de Turning Torso. Bij dit bijzondere gebouw vroeg Arjan zich hardop af hoe iemand het heeft kunnen verzinnen om zo´n gebouw te ontwerpen. En ik vond dat eigenlijk ook wel een goede vraag. Daarna liepen we naar het uitkijkpunt vanwaar we de Örensundsbrug en Denemarken konden zien. Daar maakten we maar even een selfie met de brug op de achtergrond.

Vervolgens namen we de bus naar het centrum van Malmö en tijdens onze busrit kwamen we erachter dat er in Malmö ook een Playotek zat. Die zouden we later op de terugweg aandoen. Maar eerst gingen we naar een andere spellenwinkel: de Science Fiction Bokhandel! Het blijft iedere keer weer een genot om hier naar binnen te lopen en te genieten was al het moois wat daar te koop is.

Gelukkig kon ik me ook nu weer inhouden en liep ik zonder aankopen de winkel uit. Datzelfde gold overigens ook voor Arjan, die ook zeer onder de indruk was van de winkel. Vanaf daar gingen we naar het winkelcentrum van Triangeln, wat daar in de buurt zat. Onderweg merkte Arjan op dat er ontzettend veel boekwinkels te vinden waren, zowel in Lund als hier in Malmö. Ik had er nooit zo op gelet, maar toen hij dat zei kon ik dat eigenlijk wel beamen.

Bij Triangeln zat het kebabtentje waar ik met Niels en Paul had gegeten voordat we naar de ijshockeywedstrijd gingen. Daar gingen Arie en ik nu ook weer eten en ook deze keer was het genieten.

Vanaf Triangeln namen we de benenwagen naar de Swedbank Arena, via het stadion van FC Rosengård. Vlak voor het huidige stadion van Malmö FF stond het oude stadion, dat wat weg had van een Olympisch stadion met de sintelbaan om het speelveld heen. Eenmaal bij de Swedbank Arena konden we helaas niet naar binnen, maar wel konden we de fanshop bekijken. Net als de vorige keer was er veel keuze in artikelen, maar alles was echt veel te duur. Zelfs een trainingsshirtje, dat ik als pyjama zou gebruiken, kostte nog 50 euro.

Nadat we ook hier weer leeghandig naar buiten liepen, begaven we ons terug naar Triangeln. Daar namen we de trein een halte verder naar Hyllie. Ik moest nog even bij de Vapiano langs om te vragen of de door Marit bestelde mok al was binnengekomen. Helaas was dit niet het geval, maar ze waren wel op de hoogte van de bestelling en dus besloten ze dit keer naast mijn telefoonnummer ook mijn e-mailadres te noteren. Omdat het postsysteem in Zweden echt tien keer ruk bleek te zijn, kon het nog weleens een tijdje gaan duren. Maar goed, ik ben hier nog wel even dus ik heb goede hoop dat de beker nog binnenkomt voordat ik terug naar Nederland moet.

Vervolgens beschouwden we nog even het ijshockeystadion en het “War of the Worlds”-achtige torentje daarachter. Door de steeds dikker wordende mist konden we het echter niet goed zien. Voordat we terug naar Lund gingen, stopten we nog even bij een platenzaak en gingen via de eerdergenoemde Playotek weer terug naar het station in Malmö. Daar namen we de trein terug naar Lund.

In Lund maakten we wraps als avondeten en na het eten gingen we voetbal kijken. Heerenveen verloor onterecht van PEC Zwolle dus dat was vrij klote, maar dat is voetbal…

Wat ik nog vergeten ben te vertellen, is dat ik voordat Arjan hierheen zou komen even naar mijn ouders had gebeld om te vragen of ze mijn Nintendo DS wilden klaarleggen zodat hij die mee kon nemen hier naartoe. En dat hadden ze heel lief gedaan, echter toen Arjan hier kwam vroeg hij me of ik de oplader wel had. Ik keek hem heel even als een lamgeslagen schaap aan voordat ik antwoord gaf: Ow ja he shit… daar had ik niet eens aan gedacht. Met dit gegeven, ben ik toch gaan spelen op de Nintendo DS en zou ik wel zien hoe lang die mee zou gaan. Achteraf bleek dat ik toch twee dagen heb kunnen genieten van Pokemon HeartGold. Aangezien de DS nu leeg was, gaf ik de handheld maar weer gelijk terug mee. Ach het idee was leuk, maar ik had toch even wat beter moeten nadenken over die oplader.

Zondag was het al weer de laatste dag dat Arjan hier zou zijn en besloten we het lekker rustig aan te doen. We sliepen lekker uit en deden nog een spelletje Patchwork onder het genot van een lekker Daim-taartje en een kop koffie/thee. Dat spelletje verloor ik hopeloos, maar ondanks dat blijf ik het toch een leuk spel vinden. Ik ben Paul erg dankbaar dat hij het mij als cadeau heeft gegeven voordat ik naar Zweden ging!

Toen ik Arjan laat in de middag had uitgezwaaid op het station van Lund, betekende dat ook dat mijn laatste bezoeker was vertrokken naar Nederland. Nog een paar weken zou het duren voordat ik zelf weer het vliegtuig naar het thuisland zou nemen, maar tot die tijd mag ik nog even aan de bak op de uni.

Reacties zijn gesloten.