5 augustus 2013

Alhoewel we de wekker om 8:30 uur hadden gezet werden we eerder wakker. Len, die zijn eigen kamer had, was naar eigen zeggen zelfs om 8:00 uur al wakker. Bij dit hostel zat het ontbijt bij de totaalprijs inbegrepen en daar maakten we dus gortig gebruik van. Tijdens dit ontbijt raakten we wat aan de praat met twee dames uit Italië. Ik ging halverwege het gesprek maar douchen vanwege het gebrek aan inbreng van mijn kant. Het was ochtend, ik had net gegeten en belangrijker: het waren Italianen… Voor mij reden genoeg om even te chillen onder de fantastische douche!

Na het ontbijt gingen we richting het Narodowy Stadion. Ik wist op voorhand eigenlijk niet welke club daar zou spelen, maar kende het eigenlijk alleen van het al eerder genoemde EK. Na een flink stuk lopen kwamen we aan bij het “Architectonisch gezien interessantte” gebouw zoals Len heel mooi beschreef als toekomstig architect. Op zoek naar de ingang kwamen we (uiteindelijk na een paar halve wegwijs tips in het Pools) aan bij de receptie. Hier moesten we kaartjes kopen voor de tour. Toen we deze kaartjes kochten werd ons wel vriendelijk verteld dat de tour geheel in het Pools was… Dit was niet ideaal, want ons Pools was alles behalve vloeiend. We waren het er echter snel over eens dat we genoeg foto’s gingen maken en dat de ervaring toch wel over zou komen ondanks het feit dat we geen woord konden verstaand van onze vriendelijke gids.

Dus net als bij FC Kopenhagen, waar ik de tour geheel in het Deens was, verstonden we hier ook niet veel. Daar waar ik in Denemarken nog een deel kon verstaan, kon ik dat hier absoluut niet meer. Maar veel maakte dat dus niet uit, want we konden nu wel de kleedkamers, persruimte en het veld aanschouwen. Over dit veld gesproken: Dat was er niet… Het was er uitgehaald en er lag slechts beton. Ja, een heel klein stukje kunstgras was neergelegd met daarop een klein goaltje en een bal. Uiteraard moest ik toch even een bal ik de kruising schieten, want ja het gebeurt je niet iedere dag dat je mag voetballen in een stadion.

Aan het einde van de tour gingen we weer verder en liepen we richting een groot park buiten het oude centrum. Daarvoor moesten we een hele lange brug over die ons halverwege met een trap naar beneden leidden en daar aangekomen bleek er een mini winkelcentrumpje onder te brug te zitten. Hier troffen we een bakkertje aan en besloten wij ons suikergehalte weer even op niveau te brengen middels een zoete versnapering en daarnaast niet geheel onbelangrijk een flesje vocht!

Terwijl Michel en ondergetekende even bijkwamen van de hitte ging Len rondkijken. Hij kwam erachter dat er een winkeltje was die oordopjes verkocht en dit was erg handig, want zowel hij als ik moesten een nieuw setje hebben. Het was hem wel gelukt zijn gewenste setje te vinden, maar helaas voor mij hadden ze geen grote koptelefoons en dus moest ik verder kijken.

Later kwamen we in een parkje en gingen we weer even op een bankje zitten uitrusten. En even nadenken over de zojuist voorbij gelopen ambassades. De straat die we net doorliepen bevatte namelijk verschillende ambassades. De Amerikaanse ambassade sprong er uiteraard het meest uit, vanwege te dikke omheining en de geblindeerde auto die voor de ingang stond.

In het parkje keken we even op de kaart waar het (door Michel nog zo graag te bezoeken) Poolse parlement lag. Al kijkende zag ik dat we in de buurt waren van een ander stadion. Die van de Poolse club Legia Warschau. Daar wilde ik uiteraard nog wel even heen. Ondanks een mild protest van Len liepen we toch richting parlement en gingen we via het stadion naar een ander groot park als eindbestemming.

Het parlement viel tegen zei Michel die er toch wat meer van had verwacht. Ik vond het zelf nog een behoorlijk gebouw. We kwamen in het begin langs een herdenkingsplaat voor alle ministers, de president en zijn vrouw die waren omgekomen in 2010 bij een vliegtuigcrash.

Verder lopend begon de verzuring in onze benen toch wel zijn tol te eisen en liepen we op tempo verder naar het park, maar niet voordat ik snel een foto kon laten maken van mij voor de Pepsi Arena. Het stadion van Legia Warschau.

Daarna liepen we door naar het grote park en daar aangekomen waren we gesloopt en haalde we een flesje water en Len en ik namen er een wafel erbij. Na deze versnapering gingen we terug naar het hostel, maar niet voordat we een kolletje van de buitencategorie hadden overwonnen… het parkje lag namelijk een stuk lager dan de hoofdweg waar we weer langs moesten lopen. Aangekomen in het hotel gingen we douchen, even uitrusten en ons voorbereiden op het avondeten.

We wilden in de buurt van het hostel eten en vonden daarom al snel een restaurantje. Toen we daar zaten beseften we ons dat het pas de eerste keer was dat we in een echt restaurant aten… Best schandalig als je erover nadenkt.

Nadat we gegeten hadden liepen we nog een stukje door de stad en gingen we een biertje drinken op een terrasje. Toen we daar weg gingen werden we nog even opgelicht door de ober die 30 PLN terug gaf toen ik hem 100 PLN gaf om 30 PLN te betalen… Dus corrigeerde ik dat even want daar ben ik niet zo van gediend, helemaal niet als de bediening met een hoofd als een oorwurm aan het serveren was.

In het hostel weer terug gekomen gingen we gelijk slapen, want we wilden op tijd op voor de treinrit naar Oświęcim, omdat we ook nog moesten reserveren.

Vorige dag                                                                                                  Volgende dag

Reacties zijn gesloten.