Lennart en Johnatan

Oké het is niet helemaal bezoek uit Nederland, maar uit België. Voor het gemakt gooi ik het wel even onder hetzelfde kopje. Vandaag zouden Lennart en Johnatan langskomen, maar even was het de vraag of ze het überhaupt nog gingen redden. Het had namelijk flink gewaaid bij Bremen en daardoor reden er geen treinen. Gelukkig konden ze met een bus wegkomen richting Hamburg. De reistijd werd nu wel flink verhoogd en dus kwamen ze uiteindelijk rond een uurtje of acht in de avond aan op het station van Lund.

Veel tijd om de toerist uit te hangen was er dus niet meer over en daarom gingen we maar (met een tussenstop bij de Mac) gelijk naar mijn huis. Daar praatten we even wat bij en zag ik op de achtergrond hoe het IJslandse voetbalelftal zich wél wist te plaatsen voor het WK in Rusland, in tegenstelling tot het Nederlands elftal dat zich naar alle waarschijnlijkheid niet zou gaan plaatsen. Toen ze een beetje waren bijgekomen van de lange reisdag, gingen we een spelletje Carcassonne spelen, die Johnatan met overmacht wist te winnen. Al dient wel te worden gezegd dat ik een stad van 33 punten had kunnen afmaken (voor degene die niet weten hoe het spel werkt: google biedt vast uitkomst).

De volgende dag liet ik de heren het centrum van Lund zien. Doordat mijn les uit viel, vanwege een zieke docente, konden we mooi op tijd de stad in. Zo zijn we naar de universiteitsbibliotheek, de Domkyrka, Drottens kyrkoruinen en de Espresso House gegaan. Ik ben inmiddels zo vaak naar de laatstgenoemde koffietent geweest, overal en nergens, dat ik eigenlijk een kortingskaart verdien! Anders ga ik echt failliet… Mochten ze al een dergelijke kaart hebben dan maak ik er waarschijnlijk toch geen kans op vanwege het ontbreken van een Zweeds persoonsnummer (BSN). Zonder zo’n nummer kan je in Zweden echt helemaal niets, niet eens een kortingskaart bij de lokale supermarkt. En als Erasmusstudent krijg je slechts een tijdelijk nummer, waar je niets anders mee kan dan je inschrijven voor vakken op de uni en aanmelden bij een Nation.

Na een lekkere emmer koffie en een kanelbulle gingen we een stukje lopen. Eerst moest ik even met ze naar de Systembolag, de overheidswinkel waar men alcohol kan kopen. Dat blijft toch een apart iets voor Nederlanders en vele andere buitenlanders. Dat er maar één winkelketen is waar je alcohol kan kopen in plaats van in de supermarkt.

Nadat we wat Zweedse biertjes hadden ingeslagen, liepen we verder naar de botanische tuin waar we de kassen in konden. Dat was voor mij ook de eerste keer, want de voorgaande keren waren die dicht toen ik er was.

Nadat we waren uitgezweet in de warme kassen gingen we even buiten zitten, maakten we een groepsselfie en genoten van een lekker biertje in het zonnetje. Toen we die op hadden, begaven we ons van het ene park naar het andere park. Het was tenslotte mooi weer en daar moest optimaal van worden geprofiteerd! De volgende halte was dus: Stadsparken.

Toen we eenmaal in het park liepen, voelde Lennart een enorme behoefte om lunch te gaan halen en dus zocht ik de dichtstbijzijnde supermarkt voor ons op. Daar haalden we lunch om vervolgens met de bus weer terug te gaan naar mijn huis. Na een korte adempauze speelden we nog een paar spelletjes. We hadden het basisspel van Carcassonne nu wel onder de knie en dus besloten we een uitbreiding toe te voegen. En daarna speelde Roos ook mee en voegden we nog een uitbreiding toe. Je merkt wel dat je bij elke uitbreiding op andere dingetjes moet gaan letten, maar dat maakt het weer net even iets leuker. Vind ik dan in ieder geval. En daarbij moet gezegd worden dat ik echt niet elk spelletje win. Sterker nog, volgens mij heb ik maar een van de vier gespeelde potjes gewonnen. Mensen die mij van vroeger kennen, zullen zich achter de oren krabben: “Hij speelt nog steeds en er gaan geen dingen kapot?”. Tsja kleine jongetjes groeien op zullen we maar zeggen. En ook de minder kleine jongetjes zoals ikzelf worden daartoe gerekend.

Ondertussen stond de begrafenis van het Nederlands elftal op de achtergrond aan. Althans dat zou het moeten worden, maar Nederland won zowaar toch nog van Zweden. Eerlijk gezegd had ik dat wel verwacht, ik had zelfs een grotere overwinning voorspeld dan de 2-0 die het nu is geworden. Maar zeker niet de 7-0 die ze nodig zouden hebben. Nee ik had een bescheiden 4-0 in gedachten. Want tsja Zweden hoefde alleen maar te zorgen voor een nederlaag kleiner dan 7-0 en ze hoefden niet per se te winnen. En dat bleek gedurende de wedstrijd ook wel. Nederland overheerste de gehele wedstrijd maar faalde om meer dan twee doelpunten te maken. Het is misschien wel tekenend voor de afgelopen kwalificatiereeks. Winnen op het moment dat het eigenlijk al zo goed als gedaan is, maar dan niet zo overtuigend dat de Oranjesupporters er ook nog wat aan hebben.

De volgende dag ging mijn les wel door en omdat die pas om 13 uur begon, kon ik Lennart en Johnatan niet ergens mee naartoe nemen. Daarom besloten zij om alvast een rondje Malmö te gaan doen. Rond drie uur was mijn les afgelopen en ging ik weer naar huis. Een klein uurtje later was mijn bezoek ook weer in Lund. Voordat we gingen avondeten, deden we nog even (alsof het een ware traditie was) een spelletje Carcassonne. Inmiddels hadden we het basisspel met de uitbreidingen “Inns and Cathedrals”, “Traders and Builders” en de mini-uitbreidingen “The River” en “The Phantom” gecombineerd en werd het speelveld steeds groter. Daarna maakten we het avondeten klaar en dat was vandaag een tortilla mix die we konden verdelen over verschillende wraps.

Inmiddels was het alweer donderdag geworden en dat betekent dat dit de laatste dag was dat Lennart en Johnatan hier zouden zijn. Ik had geen les meer en daarom kon ik dit keer mee met ze naar Malmö. Daar zijn we naar de St. Petri kerk gegaan om vervolgens ergens koffie te gaan drinken.

Ik dacht dat ik veel koffie kon drinken, maar Lennart en Johnatan kunnen er ook wat van zeg! Helaas was de koffie dit keer niet zo heel denderend en zeker niet voor de prijs die we ervoor betaalden. Gelukkig was het wel een leuk plekje om even te zitten.

We zaten daar aan een tafeltje naast een tafeltje met een groepje Zweden en Johnatan merkte op dat dit de eerste keer was dat hij een groepje Zweden met elkaar zag praten. Want zo zei hij: “Het is overal zo stil en het lijkt wel alsof niemand ooit tegen elkaar praat.” Het was de eerste keer dat ik iemand dat hoorde zeggen maar ik vond het wel een grappige constatering. Blijkbaar is het opvallend dat mensen hier in openbare ruimtes niet zo veel met elkaar spreken als in Nederland of België.

Nadat we onze slappe koffie op hadden, gingen we op weg naar de winkelstraat. Daar was ons doel de Science Fiction Bokhandel. Ik moest me behoorlijk inhouden, want er was zoveel leuks te koop! Nadat ik de winkel had verlaten zonder iets gekocht te hebben, konden we onze weg vervolgen naar Pilldamsparken. Op weg daarheen kwamen we nog langs het stadion van Rosengård FC en toen we aan de andere kant van het park waren, kwamen we praktisch langs het stadion van Malmö FF. Daar moest ik natuurlijk even heen en een fotootje maken voor bij mijn collectie van stadionbezoeken. Daarnaast namen we nog een kijkje in de fanshop, maar al snel concludeerden we dat het allemaal veel te duur was. Wel was er een overdaad aan verschillende soorten artikelen, dat dan weer wel.

Vervolgens gingen we terug naar het stadscentrum en daar lunchten we bij de Mac. Serieus… Ik ga in de komende maanden echt niet meer naar de Mac want ik ben er nu zo vaak geweest in deze korte tijd dat ik nu in Zweden zit… Altijd maar afwachten of ik me eraan kan houden, maar het lijkt me een zeer goed streven!

Na deze pitstop maakten we onze weg naar het station en namen we de trein weer terug naar Lund. Daar gingen Johnatan en Lennart nog even bij de ICA wat lekkers halen. Ik zou toch zweren dat ze minstens elke dag een kanelbulle hebben genuttigd. Terwijl zij de supermarkt aan het plunderen waren, nam ik nog even een kijkje in de spellenwinkel daar in de buurt. Eenmaal daarbinnen kon ik het toch niet laten om twee uitbreidingen van Carcassonne aan te schaffen. Foei Jelle, foei! Ach ja, sommige mensen gaan elke week uit en verspillen hun geld aan drank, ik doe dat niet en geef mijn geld uit aan houdbare dingen zoals spellen. Nou ja oké af en toe drink ook ik natuurlijk een biertje, maar toch.

Allen waren we tevreden na onze aankopen en namen we de bus terug naar mijn huisje. Daar ploften we eigenlijk gelijk op de bank of een stoel neer en gingen we voor de tv hangen. Nadat iedereen was bijgekomen, besloten we dit keer een ander spelletje te spelen: Munchkin. Dit was ook een nieuw spel voor Johnatan en Lennart, maar ze pikten het snel genoeg op en vervolgens waren we er wel even zoet mee. Uiteindelijk trok ik weer eens aan het langste eind en won mijn Munchkin het spel! Daarna gingen we eten en maakten we het niet laat.

En dus kwam er zo een einde aan dit bezoek uit België. De volgende ochtend stonden de gasten vroeg op en begonnen ze aan hun terugreis met als eerste stop Kopenhagen. Daar zouden ze een dagje blijven en de volgende dag zouden ze naar Hamburg gaan en de dag daarna moest er gewoon weer gewerkt gaan worden. En zo was voor hun de pret ook weer over.

Reacties zijn gesloten.