3 augustus 2013

Onze laatste echte dag in Berlijn ving aan toen de wekker ons wekte om 9:00 uur. De targets vandaag zijn: Olympia stadion en Potsdammerplatz. Na een kort stukje lopen naar het metrostation pakte we U-bahn richting Olympia Stadion en een kwartier later waren we gearriveerd bij het bahnhof Olympia Stadion. Vanaf daar was het nog een paar minuten lopen voordat we het stadion ook maar zagen, maar toen dit gigantische stadion in de ooghoeken verscheen deed dit wel fantastisch aan! Bij de ingang van het stadion aangekomen moesten we een kaartje kopen voor een begeleidde tour of een individuele tour. We besloten zonder begeleiding te gaan, omdat we nog een uur zouden moeten wachten voor de tour mét gids. Daarbij konden we lekker op ons eigen tempo genieten van dit prachtige bouwwerk. Dus gingen we het terrein op en uiteraard moest ik even een foto maken van mij met op de achtergrond het stadion! Daarna liepen we verder het eigenlijke stadion in. Bij binnenkomst en het aanblik van een super groot stadion kon ik alleen maar op een stoeltje gaan zitten en even rustig genieten van het uitzicht. Wel dacht ik gelijk dat het nog indrukwekkender zou zijn wanneer het geheel gevuld zou zijn met supporters. Ook gingen we nog naar de andere kant van het stadion om te kijken naar stenen die geplaatst waren ter herinnering van de Olympische Spelen van 1936. Op deze stenen waren de winnaars gegrafeerd van verschillende disciplines van verschillende sporten. De naam van Jessy Owens kwam 4 keer naar voren en dit was speciaal. Het was een donkere atleet uit Amerika die de 100 m, de 200m, het verspringen en de 4 x 100 m estafetteploeg gewonnen. Dit was tot groot ongenoegen van Hitler die niet kon begrijpen dat dit kon. Iemand van het donkere ras winnen van het grootse blanke ras… Deze gedachte is bizar als je bedenkt dat iedereen tegenwoordig wegloopt met de eveneens donkere atleet Usain Bolt.

Toen we dit hadden gezien wilden we weer terug gaan, want inmiddels was de zon op z’n hoogste punt aangekomen. Het was ongeveer 34 graden, maar ik had het gevoel dat het minstens 40 moest zijn… we pakte de metro naar Potsdammer plats en liepen door naar het Sony centrum waar een speciale koepel op was gebouwd. Daarna gingen we eten bij een soort fastfood restaurant Dunkin’ Donuts. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het is een tentje zoals de Mac of de BK maar dan verkochten ze donuts en fruitshakes. Erg lekker maar mierzoet, net als de muziek overigens (Taylor Swift, James Blunt, enz…). waar we ons wel aan ergerden was het feit dat we niet konden pinnen in dat restaurant en dat we dus een stuk moesten lopen om geld uit de muur te halen. Dit is bij heel veel tentjes in Berlijn zo, heel irritant omdat wij in Nederland tegenwoordig overal voor pinnen.

Hierna gingen we weer terug naar het hostel, maar niet voordat we naar het metro station voor de Russische ambassade hadden gelopen over de “Unter den Linden”. Wat een lange rechtlopende straat is die gebaseerd is op de Franse Champs-Élysées. Helaas waren ze de weg aan het verbouwen en zag het er dus niet zo mooi uit. Het metro station naast de Russische ambassade was in tijden van de muur een controversieel station, omdat alleen Oost-Duitse metro’s er mochten stoppen.

Vervolgens kwamen we weer terug bij het hotel en gingen we douchen, eten en bij de supermarkt ontbijt voor morgen halen en een biertje.

We besloten in de gemeenschappelijke ruimte van het hostel te gaan zitten om de kans op een praatje met andere vakantiegangers te vergrootten. Echter hadden we het bier op en nog was er niemand bij gekomen en gingen we maar weer terug naar onze kamer… Nog geen kwartier later klopte een vriendelijk meisje op de deur met de vraag of iemand van ons misschien een kopje thee wilde hebben, want ze had te veel water gekookt. Hier ging Len snel op in en was in een oogwenk thee gaan drinken. Ik besloot nog even gebruik te maken van Wi-Fi en Studio Langs de Lijn af te luisteren voor het voetbal. Hierna maakte ook ik aanstalten om naar de “woonruimte” te gaan en mij zo te mengen in het gesprek. Waarbij ik, moet ik eerlijk zeggen, ongeveer 90% luisterde en 10% mee sprak. Niet veel later kwam ook Michel er bij en inmiddels wisten we ook haar naam: Danny en dat ze uit Portland in Amerika kwam.

Niet veel later kwamen er twee andere meiden bijzitten, waarvan we wel wisten dat ze uit Nederland kwamen maar eigenlijk niet veel meer dan dat. Zij hadden ook zo’n verfblik met bier gehaald en vonden dit geweldig. Terwijl Michel een diepgaand gesprek had met Danny praatten Len en ik met “Jut en Jul”. Hoe we erop kwamen weet ik niet meer, maar er was een verhaal over een vriendin van hun die een dat had met een jongen en daar was blijven slapen. Helaas moest de jongen vrij vroeg weer weg de volgende dag en vertelde haar dat ze als ze weg ding de deur wel achter haar dicht kon trekken. Het meisje moest al een tijdje naar de WC en ging ook snel nadat de jongen weg was. Ze moest poepen, maar kwam er na afloop pas achter dat de WC niet goed door trok… hierop besloot ze een zakje te pakken en zo de drol op te rapen. Vervolgens ging ze naar de huiskamer schreef een briefje met haar telefoonnummer en hoe leuk ze het vond blablabla… Ze vertrok en deed de deur achter haar dicht, maar toen besefte ze ineens dat het zakje met haar bolus nog op de tafel naast het bedank briefje had laten liggen. Toen wij dit verhaal hoorden gingen we stuk van het lachen en geheel terecht lijkt me, want we hadden in tijden niet meer zo’n lomp verhaal gehoord.

Even later kwam een van de staffleden van het hostel, een jonge gast van onze leeftijd, er bij zitten en bood ons een biertje aan en daar zeiden we uiteraard geen nee tegen (Hollanders die we zijn!). Uiteindelijk werd het later dan gepland en werden we steeds door Jut en Jul gevraagd om toch gezellig mee te gaan stappen. Wij moesten echter verstek laten gaan, want we waren nu al kapot en moesten nog naar Warschau, Oswiecim en Praag.

Het was inmiddels al weer 0:15 uur en toen gingen Len en ik maar tandenpoetsen en naar bed. Michel vond het nog te gezellig en bleef nog even.

Vorige dag                                                                                                  Volgende dag

Reacties zijn gesloten.