Week 4

4 september 2017

Deze week had ik alleen IJslands, want mijn docent voor fonetiek was een week naar Kreta voor een conferentie. Dat betekende dat ik vandaag vrij had en dus kon ik lekker uitslapen. Overdag had ik toch maar een hoofdstuk uit mijn lesboek voor fonetiek gelezen om niet achter te lopen, evenals een hoofdstuk uit het lesboek voor IJslands en daarna kon ik mooi nog een paar afleveringen van “How I met your mother” kijken.

5 september 2017

Vandaag was het weer tijd voor IJslands en daar gingen we nu aan de slag met werkwoorden en de vervoegingen daarvan. Het is flink inkomen met al die verschillende vervoegingen, want ik was inmiddels het Zweeds gewend. In het Zweeds worden werkwoorden namelijk niet naar getal vervoegd, slechts naar tijd. Desalniettemin vind ik het wel ontzettend leuk om weer een nieuwe taal te leren. En ik moet zeggen dat ik me toch verbaas over hoeveel ik toch begrijp als ik een IJslandse tekst lees, met de kennis van het Zweeds als basis. En soms helpt zelfs het Nederlands: wanneer = hvenær.

Na de les ging ik gelijk naar huis en las ik gelijk een nieuw hoofdstuk van het lesboek, want de volgende les was de dag erna alweer. Dat is het grote nadeel van lessen die zo snel op elkaar volgen: je moet gelijk huiswerk maken nadat je thuis komt om het allemaal bij te houden. Of: Ik moet gewoon beter leren plannen en voor de eerste les het huiswerk voor de beide lessen gemaakt hebben.

6 september 2017

Tijdens de les IJslands van vandaag ging het verder over werkwoorden en daarna over de bepaalde en onbepaalde vorm van zelfstandig naamwoorden. In het IJslands bestaat er blijkbaar geen onbepaald lidwoord “een” en net zoals in het Zweeds zit het bepaalde lidwoord als achtervoegsel aan het zelfstandig naamwoord vast. Voorbeeld: een tafel is in het Zweeds ett bord en in het IJslands simpelweg borð, de tafel is in het Zweeds bordet en in het IJslands borðið waarbij –et en –ið de bepaalde lidwoorden zijn.

Na de les ging ik gelijk naar huis want ik wilde nog even wat huiswerk maken voordat we (Roos en ik) vanavond naar een spellenavond gingen bij de Kalmar Nation. We gingen om 17 uur eten zodat we op tijd bij Kalmar konden zijn, want het zou om 18 uur beginnen. Je kan maar beter iets te vroeg aanwezig zijn en bij het begin aanschuiven dan net iets te laat komen en dan ergens te moeten toekijken zonder zelf mee te kunnen spelen. Vind ik dan althans!

Er lagen een aantal spellen over verschillende tafels verspreid zoals Cards Against Humanity, Weerwolven, Dokter Bibber en Munchkin. Ik twijfelde nog heel even tussen CaH en Munchkin, maar uiteindelijk koos ik toch voor dat laatste spel. Dit bleek een zeer goede keuze, want we waren er de hele avond zoet mee. Helaas had ik niet gewonnen (wel bijna!), maar het was erg gezellig en dat is het belangrijkst!

7 september 2017

Normaalgesproken heb ik op donderdag geen les, maar vandaag stond er een speciale les op het programma. Dit was geen officiële een les, maar meer een informele bijeenkomst van de leerlingen linguïstiek. Aangezien de meeste studenten Zweedse waren, dacht ik dat het een goede manier zou zijn om met ze in contact te komen.

De les op zich bleek echter teleurstellend te zijn, maar het was wel de eerste bijeenkomst dus het was meer een “probeer-elkaar-te-leren-kennen-les”. Ik heb er wel een paar Zweden leren kennen terwijl we in groepjes met elkaar spraken over interesses en moeilijkheden binnen de leerstof.

Als ik er zo aan terug denk, was de les misschien toch best wel nuttig. Ik hoop echter wel dat het de volgende keer wel echt gaat over de fonetiek lesstof.

Nadat de les was afgelopen kwam ik Iris tegen en spraken we even over de manier waarop onze universiteiten vakken organiseren en hoe dat in vergelijking met Lund was. We kwamen erachter dat er best wel veel verschillen zijn tussen onze twee uni’s en ook tussen de uni van Lund en die van Gent en Amsterdam. Daarnaast spraken we ook af om dinsdag in het centrum af te spreken, want Rasa zou naar Lund komen. Dan zouden we mooi een mini Fränsta-reünie kunnen houden, want ook Kamila zou meekomen naar het centrum. Meer hierover volgt later!

8 september 2017

Vandaag is weer een vrije dag voor mij en omdat ik te weinig tijd heb genomen om updates te schrijven voor dit Erasmusverhaal, was het nu echt tijd om dat alsnog te gaan doen. Maar aan de andere kant is er de afgelopen dagen ook weer niet zo heel veel bijzonders gebeurd, dus kon dat makkelijk zonder dat er iets belangrijks verloren ging.

Om 19:00 ging ik naar mijn eerste “sittning” bij Kalmar Nation. Een sittning is een bijeenkomst waarbij iedereen normaalgesproken netjes gekleed komt, of in ieder geval volgens een bepaalde dresscode. Omdat dit een “Sittning 101” was, hoefde ik me nu nog niet netjes te kleden. Ik mocht gewoon komen zoals ik was. Dat is overigens ook de slogan van de Kalmar Nation: “Kom som du är” (Kom zoals je bent).

Tijdens deze sittning kregen we een vijfgangenmenu voorgeschoteld van gerechten die allemaal te bereiden waren voor minder dan 15 kronen per stuk. Als eerste kregen we tomatensoep, daarna een stukje broccoli-kaasquiche, gevolgd door een pasta carbonara, vervolgens kregen we varkensfilet met groente en ten slotte een chocoladebrownie als dessert. De maaltijden werden gevolgd door korte pauzes en gingen gepaard met heel veel liedjes. Het was hartstikke leuk om zo’n avond bij te wonen, maar het duurde wel erg lang. We begonnen om 18:00 en het duurde wel tot 22:00 voordat alle gerechten waren geserveerd en alle liedjes waren gezongen.

Na het eetgedeelte ging het feestje nog door, maar ik had best wel last van mijn rug gekregen door het lange zitten op zeer oncomfortabele stoelen. Daarom besloot ik om gelijk naar huis terug te gaan en mijn rug te laten rusten op mijn bed.

10 september 2017

De komende week zou ik geen IJslands hebben, maar wel weer fonetiek. Daarom besloot ik om vandaag het voorbereidende lees werk te gaan doen. Het waren vijftig hele pagina’s over het hoe en wat van consonanten, ook wel medeklinkers. Ik vond het erg leuk om over te lezen en om tijdens het lezen steeds met de uitspraak mee te doen, dan te voelen hoe je bepaalde klanken eigenlijk produceert en welke delen van je mond meedoen bij het maken van dat geluid. Roos moet wel gedacht hebben dat ik een of andere halvegare was toen ik steeds sissende en klikkende geluiden aan het maken was.

Reacties zijn gesloten.