31 juli 2013

Omdat we erachter waren gekomen dat het meeste hier pas open gaat rond 10 uur hadden we vandaag de wekker een uurtje later gezet: 08:30 uur. We werden echter al wakker voor de wekker. Dit kwam door de drukkende benauwdheid die er in de kamer heerste. Dit keer besloten we wel bij ons hostel te ontbijten, omdat het net zo duur bleek te zijn als extern eten te halen.

Vandaag stond er op het programma: Parken (het stadion van FC København), het Operahuis en Nationalmuseet.

Als eerste gingen we richting Parken en dit lag vlak bij Fælledparken, dit is het grootste park van Kopenhagen. Dit bleek ook wel bij aankomst want er waren voetbalvelden, vijvers, lege grasvelden, enz. Kortom een heerlijke plek voor een familiepicknick!

Eenmaal aangekomen bij Parken gingen we vragen wanneer de tour plaats zou vinden, hoeveel de tour moest kosten en waar deze zou beginnen. De eerstvolgende tour bleek te beginnen om 12 uur, vanaf de MegaStore (de fanshop van FCK) en het zou 65 DKK kosten. Uiteraard vond ik de prijs prima, maar de andere jongens vonden het iets te veel en wilden niet mee… Na kort overleg besloten we periodiek te splitsen. Ik ging de tour nemen om 12 uur en zij gingen naar het Operahuis. Prima afspraak en dus scheidden onze wegen bij de ATM waar we ondertussen heen waren gelopen en maakte ik daar een rechtsomkeert terug naar Parken.

Terug gekomen bij het stadion moest ik zoals voor mij gebruikelijk bij een voetbalclub de fanshop plunderen! En dit keer viel de keuze op een nieuw keepers tenue, bij de kassa vroeg ik of het mogelijk was om de bedrukking vandaag nog op te leveren. Want ondanks dat mijn Deens niet je-van-het was kon ik wel opmaken uit het plakkaat bij de balie dat dit normaliter 2 á 3 dagen zou duren. Na mijn uitleg kon het meisje achter de balie gelukkig wel begrijpen dat ik morgen weg zou gaan en dat ik dat niet meer zou redden. Dus beloofde ze vriendelijk dat ik het bedrukte shirt na de rondleiding zou kunnen ophalen! Dus was Jazou erg blij.

Het duurde nog een tijdje voordat de tour zou beginnen dus ben ik maar een paar rondjes gaan lopen om het stadion aldaar ik een ander stadion achter Parken aan trof. Hier waren kinderen bezig met atletiek maar in het midden bevond zich ook een voetbal veld. Al snel kwam ik erachter dat dit het stadion was van “BK Skjold” en “B.93” twee clubs die uitkomen op een lager niveau in Denemarken. Eenmaal aan de voorkant van het stadion aangekomen kocht ik een ‘slushpuppy’ en daarna besloot ik nog even van het mooie Fælledpark te gaan genieten. Toen vloog er ineens een helikopter over en landde op het ziekenhuis aan de andere kant van het park.

Nog even een toiletbezoekje en daarna de fanshop in voor het begin van de rondleiding. Daar aangekomen viel mijn oog op een afgeprijsde sjaal van oud-heerenveen speler Christian Grindheim, deze was omgerekend nog geen 4 euro dus besloot ik deze sjaal mee te nemen en toe te voegen aan mijn sjaaltjes collectie!

Hierna startte de tour en het duurde nog geen 4 seconden of ik kwam erachter dat ik de enige buitenlander was en dat de tour geheel en alleen in het Deens was… Nu zou ik Scandinavische Talen & Culturen gaan studeren dus vond ik het zeker een leuk leermoment. Dit neemt niet weg dat mijn Deens dusdanig slecht was dat ik maar zo’n 30% van alles kon verstaan, maar ach de rondleiding en de foto’s die ik maakte zeggen achteraf natuurlijk genoeg. Ik heb mij dus prima vermaakt!

De kleedkamers waren zeer sober, dit deed mij denken aan een eerder tripje met Nelis naar BVB. Hier was het ook zo dat de kleedkamers zeer basic waren. Dit werd uitgelegd als zijnde dat de spelers zich moesten focussen op het spel en niet om de randzaken er omheen. Dit vond ik een te verdedigen uitspraak en ben het hier ook zeer mee eens!

Verder schijnen in het stadion veel concerten te worden gegeven. Zoals eerder gezegd is mijn Deens alles behalve vloeiend, maar ik kon wel opmaken dat hier gerenommeerde artiesten als Britney Spears, Bon Jovi, Michael Jackson en The Rolling Stones hadden opgetreden. Niet de minste lijkt me zo. Ook wordt het stadion gebruikt door het nationale team van Denemarken en ik denk ook dat het daarom zo is dat de stoeltjes in het stadion rood zijn. Een andere reden zou ik namelijk niet kunnen bedenken, omdat de clubkleuren van FC København blauw-wit zijn…

Nadat de tour was afgelopen en de gids werd bedankt liep ik weer terug naar de MegaStore alwaar mijn shirt lag te wachten. Toen ik in de rij stond werd ik aangesproken door iemand die mij een nieuw woord leerde: Groundhopper! Want dit was inderdaad de juiste benaming voor wat ik doe: Langs stadions gaan en een aandenken halen. De beste man zelf kwam uit Manchester en stelde deze vraag omdat ik in mijn sc Heerenveen shirtje liep, een voor hem uiteraard onbekende club. Vervolgens gaf ik aan dat ik ook de stadions in Manchester nog wel eens zou willen bezoeken, waarop hij retourneerde: ‘Which one?’. Op zo’n moment is het altijd even uitkijken met welk antwoord je gaat geven, want het zou nog wel eens gevoelig kunnen liggen… Toch besloot ik voor United te gaan en het feit dat ik voor eigenlijk voor Liverpool FC ben maar buiten beschouwing te laten! Echter verbaasde ik me over zijn respons. Hij was namelijk voor geen van beide grote clubs uit Manchester, maar voor “FC United of Manchester” de club die begonnen was als afkeer van de rijkeluien cultuur bij United en zelf in de 6e divisie van Engeland speelt. Dit kon ik natuurlijk alleen maar uiterst waarderen.

Na deze ervaring ging ik weer terug naar het hostel waar ik op WhatsApp kon lezen (dankzij de Wi-Fi) waar de andere jongens waren. Zij bleken in de Koninklijke Bibliotheek te zitten, waar ook gratis Wi-Fi was, en spraken we af om elkaar te treffen bij National Museet (Het nationale museum). En daar zouden we onze culturele dag af sluiten alvorens we weer naar het hostel terug zouden gaan.

In het museum liep momenteel een expositie over Vikingen en dit vond ik wel interessant. Helaas was het hele museum gratis behalve de expositie en daarvoor wilden we niet betalen. Dus genoten we van het gratis gedeelte en ik moet zeggen het was zeer leuk om te zien. Denemarken vanaf het Stenen tijdperk tot aan het Bronzen tijdperk.

Na afloop waren we gesloopt en besloten we terug te gaan naar het hotel. Daar aangekomen deden Michel en ik een schoonheidsslaapje en ging Len even douchen. Toen we wakker werden was Len nog steeds niet terug en dachten we dat het monster van het doucheputje hem had verslonden! Dit bleek echter niet het geval, want hij was gewoon ff aan het Skypen in de lobby waar beter bereik van de Wi-Fi was.

Toen we allemaal klaar waren met opfrissen gingen we eten en daarna gingen we nog even zoeken naar souvenirs. Helaas waren alle winkels al gesloten en besloten we maar naar de supermarkt te gaan om een biertje te halen en wat te knabbelen voor later die avond, want dit was minder duur als op een terrasje zitten.

Terug gekomen in het hostel besloten we in de lobby te gaan zitten om ons biertje te nuttigen, want daar was ook gratis Wi-Fi. Het biertje wat we hadden gehaald bleek 9% alcohol te bevatten kwamen we later achter, maar dit drukte de smaak zeker niet. Het was een heerlijk donker biertje: Hans Christian Andersen Øl.

Toen we de lobby in liepen en ergens wilde gaan zitten kwamen we erachter dat het meisje dat daar zat Nederlands was. Wij doopte haar om tot Robyn. Zij was alleen op reis, want ze had een sollicitatie gesprek in Kopenhagen voor een baantje in Canada voor iets met skiën. Erg logisch vonden wij dit niet, maar ze legde uit dat er in verschillende plaatsen sollicitaties plaats vonden. Eén van die plaatsen was Londen, maar daar was ze al geweest en dus ging ze naar een andere locatie en dat was dus Kopenhagen.

We raakte verder met haar aan de praat en toen kwam er ineens een jongen bij de tafel staan die de legendarische woorden: “Wat ar joe doein?” uitsprak. Daar waar we dachten dat het om een Duitser ging bleek het later om een jongen uit Istanbul, Turkije, te gaan. Hij kwam erg verlegen over en het was alsof hij zich niet prettig voelde om veel te praten. Hij zette zich er echter toch toe om dit juist wel te doen en hier had ik wel respect voor! Zijn Turkse naam was voor ons niet uit te spreken en dus noemde we hem B1.

Inmiddels waren wij (Len, Michel en ik), Robyn en B1 aan 1 tafeltje gaan zitten en begonnen aan en briljant spelletje ‘Truth or Dare’! Enige hoogtepunten van het spel:

  • Len koos ‘Dare’ en moest naar de receptie gaan om de sleutel van kamer 10 te vragen! Dit deed hij, maar helaas was de medewerker van de receptie te oplettend en had hij door dat we niet in die kamer hoorden…
  • B1 moest een tafeltje op een ander tafeltje tillen bij ‘Dare’ en Robyn moest daar later twee stoelen op plaatsen.
  • De mooiste en meest legendarische ‘Dare’ vraag werd gesteld door B1 aan Michel namelijk: ‘Will you take off my shoe and … well… sniff my feet? …

Bij deze laatste ‘Dare’ lagen wij allemaal in de kreukels van het lachen, behalve Michel uiteraard die toch maar koos om deze vraag te passen. Het leest misschien van WTF?! Maar geloof me als jullie er bij waren had je net zo hard liggen rollen van het lachen. Het was namelijk een ‘Dare’ die we misschien bij Len hadden verwacht, maar zeker niet bij de ogenschijnlijk verlegen B1. Maar met deze ‘Dare’ heeft hij zich wel onsterfelijk gemaakt bij ons!

Een kleine tijd later gingen we naar bed en zeiden we tot ziens tegen B1 en spraken we met Robyn af ooit in Eindhoven te gaan stappen.

Vorige dag                                                                                                  Volgende dag

Reacties zijn gesloten.