30 juli 2013

Vandaag ging de wekker alweer om 07:30, even douchen en dag 2 staat op het punt van beginnen. We wilden niet in het hostel ontbijten en dus besloten we ergens een supermarktje op te zoeken. Dit bleek echter niet veel goedkoper dan wanneer we in het hostel hadden ontbeten…

Het doel van vandaag: De kleine zeemeermin, Christiania en Rosenborg Castle.

Vrij dichtbij het hostel staat het Roseborg Castle waar zich de kroonjuwelen van Denemarken bevinden. Helaas waren we er te vroeg en was het nog gesloten dus moesten we verder. Wel konden we in ‘Kongens have’ (de Koningstuin) een grote tuin die voor het Rosenborg Castle ligt. Vervolgens liepen we naar ‘den lille Havfrue’ (de kleine zeemeermin). Op weg daar naartoe kwamen we langs typisch Deense huisjes in allerlei kleurtjes. Vlak voor aankomst bij de zeemeermin liepen we ook nog even door ‘Kastellet’ of ‘Copenhagen Citadel’. Aangekomen bij ‘den lille Havfrue’ moesten we eerst alle Chinezen, Japanners en Koreanen weg jagen om een fatsoenlijke foto te kunnen maken. Gelukkig was dit uiteindelijk prima gelukt!

Toen we onze weg naar Christiania vervolgden viel onze oog op de VGR. Een van metalen auto-onderdelen gemaakte reus die op een soort sleutel zat. Daar moest ondergetekende Lange Jan natuurlijk even mee op de foto! Hierna vervolgden we onze weg langs het water zagen we een groot plein met daar omheen een soort paleis. Dit bleek ‘Amalienborg’ te zijn, een paleis dat gebruikt wordt als koninklijke residentie. Hier tegenover stond de ‘Frederiks Kirke’ en daar zijn we ook even binnen geweest. Daarna zijn we via de ‘Bredgade’ richting een klein haventje voor tour boten gelopen. Hier op een terrasje hebben we ons eerste biertje in Kopenhagen genuttigd. Het zou ook bij deze enige blijven, want je betaalde hier voor een biertje van 25 cl 36 DKK (± €4,80) wat wel even pijn deed in de portemonnee.

Na deze verfrissing gingen we verder en een paar 100 meter werden we aangesproken door een Nederlands sprekende gozer. Hij vroeg de weg naar Christiania en ook of wij daar heen gingen. Toen besloten we toch maar eerst te gaan eten voordat we naar ‘Christianshavn’ gingen. Hierdoor konden we “Henkie” zoals we hem genoemd hadden tactisch ontwijken. Het reisboekje wat Michel had meegenomen adviseerde het restaurant RizRaz. Dit zou een relatief betaalbaar buffetrestaurant zijn. Dat klopte, want voor 114 DKK (± €15,-) waren we klaar en konden we onbeperkt eten halen en onbeperkt frisdrank bestellen. Gierig als we waren besloten Len en ik om minstens 3 borden op te scheppen en minstens 3 Cola te drinken om maximaal te profiteren van deze lage prijs. Zo gezegd zo gedaan! Alleen Michel kon ons niet bijbenen en hield het bij slechts 2 borden.

Volgegeten en tevreden verlieten we het restaurant om de reis te vervolgen naar Christiania, een soort hippie dorpje voor kunstenaars. We kwamen daar binnen en constateerden gelijk dat de benaming hippie dorp voor kunstenaars geen gelogen woord was… Allemaal vage figuren met dreadlocks enzo, je weet het wel… Het zag er allemaal heel vredig uit en volgens mij hielden deze “bewoners” wel van relaxen. Op voorhand vertelde Michel mij dat hier geen politie kwam en dat het dorp zichzelf had uitgeroepen tot onafhankelijke republiek. Dit leidde tot een sceptisch idee over deze samenleving met criminaliteit als voornaamste speerpunt. Achteraf bleek dit niet echt waar, want de mensen kwamen vrij relaxed en vriendelijk over. Dit laatste had waarschijnlijk te maken met het feit dat we de greenzone waren gepasseerd. Dit hield in geen foto’s maken, want zoals de borden aangaven: Het verkopen van wiet is nog steeds illegaal!. En de verkoop van wiet was daar aan de hand!

We liepen een stukje verder ‘Christiania’ in en kwamen aan bij een klein stukje strand. Waar ook nog een Zweedse gids stond die 4 Zweden vertelde over dit Deense mini dorpje. Len die een stukje naar een strandje toe was gelopen stapte toch even terug. Hij kon namelijk uit het gesprek en het feit dat er drollen op het strandje lagen opmaken dat de inwoners van dit onafhankelijke republiekje zouden poepen op dit stukje strand…

Na deze schokkende ontdekking en een flinke regenbui liepen we weer terug naar de in/uitgang. Daar werd ik onderweg nog gecomplimenteerd voor mijn Celtic FC shirtje door een ietwat stonede IJslander, die Engels met een Schots accent sprak. Hetgeen mijn ego natuurlijk streelde.

Klaar als we waren met het hippie dorpje liepen we rechtstreeks naar het hotel waar we onze vermoeide voetjes lekker konden laten rusten. Na een paar uurtjes gerust te hebben en een aantal reiservaringen en trips te hebben uitgewisseld met “Japie” besloten we weer op pad te gaan om toch maar een pilsje te drinken. Via een kleine omweg naar het Stadhuis, Tivoli en het Carlsberg gebouw liepen we terug naar een terrasje vlak bij het hotel om daar nog even de vandaag gelopen kilometers op de kaart in beeld te brengen.

Tot slot gingen we weer terug naar het hotel en wilde we gaan slapen. Echter vlak voordat we in slaap vielen kwam “Japie” nog even het volgende mededelen: toen de Deense Cartoonist de print van Mohammed in de krant had gezet was er iemand die het hotel waarin we verbleven probeerde op te blazen… Welterusten!

Vorige dag                                                                                                  Volgende dag

Reacties zijn gesloten.