Pancratius

Na een zeer goed begin van het seizoen waarin wij bij verstek van een laatste wedstrijd het kampioenschap claimen! Werd de tweede helft van het seizoen iets minder en merkte wij dan ook hoe dichter de vakantie kwam hoe minder de concentratie werd, desalniettemin zaten er een aantal vermakelijke wedstrijden tussen. Met als hoogtepunt en dieptepunt tegelijkertijd de bekerwedstrijd tegen Pancratius.

De voorgaande beker ronde hadden we ter nauwe nood overleeft tegen het“50 tinten oranje” CTO. Deze match bleef het 0-0 en na penalty’s werd de overwinning binnen gesleept. Het geen mij een beetje deed denken aan de eerder genoemde bekerfinale van mijn sc Heerenveen, omdat alle pingels van onze zijde perfect werden binnengeschoten en de tegenstander een pingel naast schoot.

In de ochtend van de roemruchte match tegen Pancratius kregen wij te horen dat de huidige tegenstander van onze vorige beker tegenstander met maar liefst 16-0 hadden gewonnen. Even moesten McZwartbaard en Jazou slikken, maar al gouw kwam de hoofdtrainer met een geniaal tactisch plan. Waar het door ons beide zo gehate clubje Chelsea nog een puntje aan had kunnen zuigen. Ware het niet dat wij niet wonnen en die lelijkerds uit Londen dus wel -.-”. De wedstrijd verliep zeer goed en de gefrustreerde tegenstander die vele male beter was kwam niet door onze weergaloze verdediging heen! Met Tijl (onze spits) die als een soort 5e verdediger terug zakte wist Pancratius geen raad. Met rust stond 0-0 op het bord en bleek het al snel dat wij geen 16-0 zouden incasseren.

Na een toespraak van de trainers en de jeugdcoördinator gingen de jongens gemotiveerd weer het veld op en werd Tijl nog minstens 3 maal herinnerd aan het feit dat de keeper van de tegenstander vaak heel ver voor zijn goal stond en het zou misschien een goede optie te zijn om eens een keer te schieten van een geruime afstand wanneer dit mogelijk was.

Ook de tweede helft verliep goed tot na 15 minuten helaas onze stabiele verdediging een doelpunt moest incasseren. Het stond niet geheel onverdiend 0-1! Niet veel later bleek Tijl wel degelijk naar de trainers te hebben geluisterd, want daar was hij dan: met een schot van afstand liftte hij de bal over de keeper. Hij keek kansloos toe en vroeg zichzelf hoogstwaarschijnlijk af waarom  hij zo ver voor de goal stond… Nieuwe tussenstand 1-1. De wedstrijd leek af te stevenen op een niet verdiende 1-1 en dus wederom strafschoppen, maar 10 seconde voor het einde onderschepte de spits van Pancratius de bal randje 16 meter en zonder na te denken schoot hij deze snoeihard onderkant lat in de goal en was de droom over. Eindstand 1-2 en dus uitgeschakeld, een schrale troost is dat de wedstrijd eigenlijk maar één winnaar verdiende en dat was Pancratius. Dit neemt echter niet weg dat het zeer teleurstellend is als je in de laatste minuut de wedstrijd weg geeft…

Met een zuur gevoel liepen we naar de kleedkamers en werden we aangesproken door de trainer van de tegenstander. Deze gaf ons eerst de complimenten voor het sterke verdediging, maar gaf nog wel even met een snauw aan dat het voetbal had zegen gevierd… Ietwat kokend van binnen liepen wij verder naar de kleedkamer en bedankte we de jongens voor wat wij vonden de beste wedstrijd van het seizoen. Buiten het feit dat we bij voorbaat al kansloos waren hebben de jongens veel discipline getoond en hun taken bijzonder goed hebben uitgevoerd en met trots het beker toernooi konden verlaten omdat ze uiteindelijk maar met 1-2 verloren hadden van een team wat 2 klasse hoger speelde!

Reacties zijn gesloten.