Limbabwe; There and back again!

Ter afsluiting van het seizoen ging ik op pad met TOS-actief C2 voor ons laatste voetbalkunstje dit seizoen. Deze afsluiting was in het altijd om de hoek liggende Limburg en was zeer geslaagd! Over dit mooie avontuur heeft Nelis McZwartbaard een zeer vermakelijk stukje geschreven en ik kon jullie deze dan ook niet weerhouden:

1 juni 2013: Limburg; There and back again

Het is zaterdagmorgen, kwart voor zes. Knorrig geef ik mijn wekker een corrigerende tik. Terwijl het licht van mijn wake-up light protesterend wegebt, wijst het flikkerende displaytje mij op het feit dat het 5.49 is en dat het zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten, enzovoorts enzovoorts…
Tijd om op te staan dus!
Reden voor deze ellende is een toernooi in Beesel, gelegen het Limburgse heuvellandschap (tussen Ospel en Ittervoort, voor de topografen onder ons!).  Ondergetekende hoopt althans dat het om Beesel gaat en niet om het Zwitserse Basel. De vertrektijd verschaft vooralsnog niet de nodige duidelijkheid.
Weer vroeg op op een zaterdag dus. Vorige week voor een tripje naar Dortmund voor de CL-finale, vandaag als grote trekpleister van het voetbaltoernooi van VV Bieslo. TOS-Actief C2 uit Amsterdam, de grootmeesters van het sprankelende afbraakvoetbal!
Ongeschoren en wel melden wij ons bij het Galileiplantsoen. De blije gezichtjes van de jongens worden vakkundig genegeerd en de eisen van vandaag worden op tafel gelegd. Minstens de halve finale, zodat de trainer niet het idee heeft dat hij zijn tijd heeft lopen verdoen. Jazou voegt er aan toe dat mochten de jongens de finale halen, dat deze nu wél moet worden gewonnen.
Een groot liefhebber van Borussia Dortmund zijnde, pink ik van binnen een traantje weg.
7.18 zet de karavaan zich in beweging en trekken wij zuidwaarts. Terwijl de ochtend aan ons voorbij trekt en de rest van het universum ook begint te ontwaken, wordt het afgelopen seizoen geëvalueerd.  Europees voetbal was de doelstelling, met een toernooi in Limburg zou je kunnen stellen dat die doelstelling redelijk geslaagd is.
De reis verliep voor de meeste troepen zonder problemen, alleen achtte Jules het nodig om onze oosterburen nog met een bezoekje te vereren, waardoor bij het wat later in het beloofde land arriveerde.
De rest van het team heeft inmiddels hun kamp opgeslagen bij veld 3. Direct wordt er door Janos en Niklas opgemerkt dat er sprake is van een significant hoogteverschil ten opzichte van de andere velden. Dit hoogteverschil zou nog een grote rol gaan spelen in het toernooi.
De eerste wedstrijd tegen BEVO wordt met de nodige moeite met 1-0 gewonnen, door een mooie goal van Robbert. Direct merken we dat het Limburgse voetbal het fysieke duel niet schuwt, iets waar onze verloren zoon Yamal direct de gevolgen van ondervindt.
Meteen na deze eerste wedstrijd spelen we onze tweede, tegen Deurne. Ook in deze wedstrijd wordt er behoorlijk fysiek gespeeld en speelt het hoogteverschil en bijbehorend zuurstofgebrek ons parten. Ondanks de beste bedoelingen verliezen wij vrij kansloos met 2-0.
Na de wedstrijd zoeken wij de lagergelegen gebieden op en gaan bereiden we ons voor op de volgende wedstrijd.
De derde wedstrijd tegen SHH is wederom een fysieke, waarin Toby besluit eens wat tegengas te geven. Dit wordt door de tegenstander niet geheel op prijs gesteld en 3,4 seconden voor het einde van de wedstrijd worden beiden het veld uitgestuurd. De wedstrijd eindigt overigens, mede door een mooie redding van Titus, in 0-0.
Dan is het tijd voor de penaltybokaal. De jongens moeten eerst uitmaken wie er de beste van het team is en de beste gaat dan naar de finale. De meeste presteren volgens verwachting, met name Jan, die zijn eerste penalty direct snoeihard overschiet. Uiteindelijk haalt onze keeper Titus ook de laatste vier, maar gaat Robbert door naar de finale, zodoende afrekenend met zijn bijnaam Lex.

In de finaleronde van de penaltybokaal komt Robbert ver, maar uiteindelijk wordt hij tweede. Onder andere doordat de winnaar zijn penalty zes keer achter elkaar op de exact dezelfde wijze, met exact dezelfde snelheid in exact dezelfde hoek schiet. Het inzicht van de keeper liet op sommige moment nog wat te wensen over. De keeperstrainer Jazou werd gek en gaf aan dat die keeper op zijn minst de laatste 2 schoten wel had mogen hebben. ‘Het is lastig om een penalty te stoppen maar als iemand op 5 keer een pingel identiek binnenschiet dan weet je toch ook wel dat de 6e er net zo in gaat…’ aldus Jazou

Vervolgens is het tijd voor de laatste poulewedstrijd, tegen de oude club van Gabor én gastheer van het toernooi, VV Bieslo. Flauwe grappen over kruiden achterwege latend, beginnen de jongens slaperig aan de wedstrijd. Misschien dat de klap van de penaltynederlaag van Robbert te groot is, of dat het eerder benoemde hoogteverschil weer om de hoek komt kijken, maar vrij snel staan we met 1-0 achter.
Vervolgens krijgen we een penalty, die door Robbert benut wordt.
Niet veel later speelt Berend keurig de bal in de zestien, hetgeen logischerwijs door de scheidsrechter wordt bestraft met een strafschop: 2-1.
Niet veel later staat de verdediging niet goed bij een verre ingooi van de tegenstander en staan de jongens op een onmogelijke marge. De benutte penalty van Tijl in de laatste minuut kan er geen verandering in brengen en een 3-2 nederlaag betekent een roemloze aftocht op het toernooi.

Uiteindelijk wordt de pijn meer dan verzacht door een barbecue in de tuin van Gabors ouders (waarvoor hulde!), die overigens meer lijkt op een park. Nadat we een paar uur in de “tuin” hebben lopen (k)eten was het weer tijd om huiswaarts te keren.

Een teamfoto na afloop van het toernooi in Limburg.

Een teamfoto na afloop van het toernooi in Limburg.

Reacties zijn gesloten.